تجويز انواع سمعك

معمولا بعضي از رسيور هاي بدون سيم، به وسيله ي ورودي مستقيم صدا به سمعك متصل شده اند.

بنابراين معمولا سيستم هاي بدون سيم ورودي صداي باطري سمعك مستقيمي دارند كه در هر صورت مفيد تر است.

4 – ميكروفن داير كشنال:

ميكروفن هاي دايركشنال مي توانند تقويت قابل توجهي در نسبت سيگنال به نويز ايجاد كنند.

سمعك هاي داير كشنال مي توانند به گونه اي سفارش داده شوند كه با ميكروفن دايركشنال تنظيم شوند اما مي توانند از كليد switch بين ميكروفن دايركشنال و امني دايركشنال استفاده كنند.

دلايل انتخاب نكردن ميكروفن دايركشنال قابل انتخاب به دلايل زير است:

اولين مورد معمولترين علت است براي اينكه بيمار مزيت هاي ميكروفن دايركشنال را ناديده بگيرد.

بيماران مي خواهند كه سمعك هايشان ديد كمي داشته باشد (مثل CIC يا ITC ) و ممكن نيست كه يك ميكروفن دايركشنال مؤثر در اين سمعك جاسازي شود.

بيمار نياز به تقويت بيشتر از يك رنج فركانسي محدود شده دارد (بالاي 1500 HZ ) مزاياي ميكروفن هاي دايركشنال كه در همه ي فركانس ها تعادل يافته اند به نسبت ارزش و سايزشان تقليل يافته است. سمعكي دايركشنال است كه بعد از رنج فركانسي اي كه تقويت شده است، صدا بر صداي منتقل شده از vent چيره شود.

بيمار به پاسخ فركانسي low to mid نياز دارد كه به ميزان قابل توجهي نسبت به چيزي كه مي تواند به وسيله سمعك با ميكروفن دايركشنال فراهم يابد، صاف تر است. اين موضوع در سمعك هاي قابل برنامه ريزي نادرست است اما هميشه مي توان به بهره بالا تر در فركانس هاي پايين با يك ميكروفن امني دايركشنال نسبت به ميكروفن دايركشنال دست يافت.

ميكروفن هاي دايركشنال معايبي دارند، به دلايل زير ميكروفن دايركشنال قابل تغيير از ميكروفن دايركشنال ثابت بهتر است:

ميكروفن هاي داير كشنال نسبت به ميكروفن هاي امني دايركشنال به noise باد مستعد ترند. مي توانند مشكلاتي را براي بيماراني كه زمان زيادي را در بيرون مي گذارنند، ايجاد كنند.

معمولا بعضي از رسيور هاي بدون سيم، به وسيله ي ورودي مستقيم صدا به سمعك متصل شده اند.

بنابراين معمولا سيستم هاي بدون سيم ورودي صداي باطري سمعك مستقيمي دارند كه در هر صورت مفيد تر است.

4 – ميكروفن داير كشنال:

ميكروفن هاي دايركشنال مي توانند تقويت قابل توجهي در نسبت سيگنال به نويز ايجاد كنند.

سمعك هاي داير كشنال مي توانند به گونه اي سفارش داده شوند كه با ميكروفن دايركشنال تنظيم شوند اما مي توانند از كليد switch بين ميكروفن دايركشنال و امني دايركشنال استفاده كنند.

دلايل انتخاب نكردن ميكروفن دايركشنال قابل انتخاب به دلايل زير است:

اولين مورد معمولترين علت است براي اينكه بيمار مزيت هاي ميكروفن دايركشنال را ناديده بگيرد.

بيماران مي خواهند كه سمعك هايشان ديد كمي داشته باشد (مثل CIC يا ITC ) و ممكن نيست كه يك ميكروفن دايركشنال مؤثر در اين سمعك جاسازي شود.

بيمار نياز به تقويت بيشتر از يك رنج فركانسي محدود شده دارد (بالاي 1500 HZ ) مزاياي ميكروفن هاي دايركشنال كه در همه ي فركانس ها تعادل يافته اند به نسبت ارزش و سايزشان تقليل يافته است. سمعكي دايركشنال است كه بعد از رنج فركانسي اي كه تقويت شده است، صدا بر صداي منتقل شده از vent چيره شود.

بيمار به پاسخ فركانسي low to mid نياز دارد كه به ميزان قابل توجهي نسبت به چيزي كه مي تواند به وسيله سمعك با ميكروفن دايركشنال فراهم يابد، صاف تر است. اين موضوع در سمعك هاي قابل برنامه ريزي نادرست است اما هميشه مي توان به بهره بالا تر در فركانس هاي پايين با يك ميكروفن امني دايركشنال نسبت به ميكروفن دايركشنال دست يافت.

ميكروفن هاي دايركشنال معايبي دارند، به دلايل زير ميكروفن دايركشنال قابل تغيير از ميكروفن دايركشنال ثابت بهتر است:

ميكروفن هاي داير كشنال نسبت به ميكروفن هاي امني دايركشنال به noise باد مستعد ترند. مي توانند مشكلاتي را براي بيماراني كه زمان زيادي را در بيرون مي گذارنند، ايجاد كنند.