کاربرد دیگر بالینی AEPs برای تعیین محل ضایعه است.ABR برای افتراق اختلالات انتقالی ،حسی-عصبی و رتروکوکلئار مفید است (بخش13).در حالی که پروسه تصویر برداری مثل MRI ممکن است سرانجام جایگزین ABR در تشخیص ضایعه سیستم عصبی مرکزی شود (؟)،هزینه جاری MRI ان را جایگزین گران قیمتی برای ارزیابی الکتروفیزیولوژیک در مراحل اولیه رده تشخیصی، میسازد.همچنین در عملکرد شنوایی تغییراتی وجود دارد که نمیتواند یک آسیب قابل شناسایی توسط MRI ایجاد کند، اگر چه بعضی از این آسیب ها ممکن است با MRI functional نشان داده شود. برای مثال ،مطالعات اخیر یک نهاد بالینی به نام نوروپاتی شنوایی را آشکار کرده است (Starretal,1996و Hood,1998). افراد با نوروپاتی شنوایی اغلب ABRغیر نرمال سمعک یا بدون ABR ، فاقد رفلکس اکوستیک، OAEs نرمال اما فاقد مهار دگر سویی OAE و اغلب دارای شناسایی گفتار ضعیف تر از پیش بینی ما از آستانه های شنوایی، دارا هستند. این بیماران در MRI مرسوم فاقد شواهدی از آسیب CNS هستند. تشخیص این بیماران بر پایه الگوی غیرمعمول نتایج اودیولوژیکی شامل OAEsو AEPs است ، نه با پروسه ی تشخیصی تصویر برداری. نوروپاتی شنوایی با جزئیات بیشتر در بخش 13 و 22 بررسی شده است.
یک سوم کاربرد های بالینی AEPs برای پایش حین جراحی است .ECOG و ABR هر دو در مانیتورینگ حین عمل استفاده میشود و در مانیتورینگ حین جراحی حفره خلفی جمجمه معمولا استفاده می شود. برای پایش حین جراحی، شما پاسخ های پایه ای بیمار را به عنوان اساسی برای نظارت بر تغییرات در طول عمل جراحی، استفاده می کنید. میزان کاهش پاسخ ها برای هشدار به جراح که آسیب به سیستم شنوایی در حال انجام است، به جراح فرصت اصلاح روش خود را می دهد. لیست بالا از کاربرد های بالینی AEPs کامل نیست اما رایج ترین کاربرد های امروزه AEPs در شنوایی بالینی را منعکس می کند. امروزه AEPsدر نقشه برداری کاشت حلزون در کودکان مورد استفاده قرار گرفته است این احتمال وجود دارد که P3 (P300) و موج منفی ناهمخوانی (MMN) در تشخیص و اثر بخشی بر درمان این قبیل نهاد های بالینی پیچیده مثل اختلال پردازش شنوایی مرکزی جایگاهی پیدا کنند.
کاربرد دیگر بالینی AEPs برای تعیین محل ضایعه است.ABR برای افتراق اختلالات انتقالی ،حسی-عصبی و رتروکوکلئار مفید است (بخش13).در حالی که پروسه تصویر برداری مثل MRI ممکن است سرانجام جایگزین ABR در تشخیص ضایعه سیستم عصبی مرکزی شود (؟)،هزینه جاری MRI ان را جایگزین گران قیمتی برای ارزیابی الکتروفیزیولوژیک در مراحل اولیه رده تشخیصی، میسازد.همچنین در عملکرد شنوایی تغییراتی وجود دارد که نمیتواند یک آسیب قابل شناسایی توسط MRI ایجاد کند، اگر چه بعضی از این آسیب ها ممکن است با MRI functional نشان داده شود. برای مثال ،مطالعات اخیر یک نهاد بالینی به نام نوروپاتی شنوایی را آشکار کرده است (Starretal,1996و Hood,1998). افراد با نوروپاتی شنوایی اغلب ABRغیر نرمال سمعک یا بدون ABR ، فاقد رفلکس اکوستیک، OAEs نرمال اما فاقد مهار دگر سویی OAE و اغلب دارای شناسایی گفتار ضعیف تر از پیش بینی ما از آستانه های شنوایی، دارا هستند. این بیماران در MRI مرسوم فاقد شواهدی از آسیب CNS هستند. تشخیص این بیماران بر پایه الگوی غیرمعمول نتایج اودیولوژیکی شامل OAEsو AEPs است ، نه با پروسه ی تشخیصی تصویر برداری. نوروپاتی شنوایی با جزئیات بیشتر در بخش 13 و 22 بررسی شده است.
یک سوم کاربرد های بالینی AEPs برای پایش حین جراحی است .ECOG و ABR هر دو در مانیتورینگ حین عمل استفاده میشود و در مانیتورینگ حین جراحی حفره خلفی جمجمه معمولا استفاده می شود. برای پایش حین جراحی، شما پاسخ های پایه ای بیمار را به عنوان اساسی برای نظارت بر تغییرات در طول عمل جراحی، استفاده می کنید. میزان کاهش پاسخ ها برای هشدار به جراح که آسیب به سیستم شنوایی در حال انجام است، به جراح فرصت اصلاح روش خود را می دهد. لیست بالا از کاربرد های بالینی AEPs کامل نیست اما رایج ترین کاربرد های امروزه AEPs در شنوایی بالینی را منعکس می کند. امروزه AEPsدر نقشه برداری کاشت حلزون در کودکان مورد استفاده قرار گرفته است این احتمال وجود دارد که P3 (P300) و موج منفی ناهمخوانی (MMN) در تشخیص و اثر بخشی بر درمان این قبیل نهاد های بالینی پیچیده مثل اختلال پردازش شنوایی مرکزی جایگاهی پیدا کنند.
راجع به تاتو خط لب طبیعی