تجويز انواع سمعك

چه ویژگی هایی در صوت (صدا) وجود دارد که به آنها قابلیت ایجاد ترومای آکوستیک می دهد؟
اول اینکه مواجهه با عامل خطرساز بایستی تا حدی بالا باشد که به آن سطح بحرانی می گویند یعنی اینجا را کلیک کنید اینکه سیگنال می بایست دارای انرژی کافی جهت کشیدن مجموعه غشای پایه / اندام کورتی بیش از حدود الاستیک آن باشد.
سطح بحرانی تا حدودی در میان افراد و گونه های مختلف متفاوت است اما در انسان ها بیش از میزان ماکزیمم SPL dB 140 می باشد که یک حد پایه رایج است و این حد بوسیله مقررات سروصدای شغلی تغییر پیدا کرده است.(OSHA, 1983; NIOSH, 1998)
دوم اینکه مواجهه به جای «پیوسته بودن»، «ایمپالسی» است که مواجهه ایمپالسی مدت زمان بسیار کوتاهی از میکروثانیه تا چند میلی ثانیه را داراست. سوم اینکه به نظر می رسد «زمان خیز» سیگنال با قطری که ایجاد می کند مرتبط است. یک پیش بینی مهم خطر ناشی از مواجهه ی ایمپالسی این است که چگونه فشارصوت از محیط تا سطوح اوج افزایش می یابد.(Price & Kalb, 1991)
زمان خیز محرک صوتی (آکوستیک) « نیروی گشتاور » بیشتری را به همراه دارد که می تواند جهت جابجایی غشای پایه (قاعده ای) به کار رود.اصوات با زمان های خیز سریع و پیک(peak) SPL های بالا نیز به سلول های حسی حلزونی آسیب وارد می کنند زیرا آنقدر کوتاه هستند که سبب تحریک فیزیولوژیک عملکردهای محافظتی طبیعی می گردند. به عنوان مثال یک صدای ایمپالسی در سطوح بالاتر از پیک SPL dB 140، می تواند به طور قطع، انعکاس صوتی (آکوستیک) را برانگیخته کند.اما تأخیر در انعکاس در بهترین شرایط به میزان 25 میلی ثانیه است که برای ایجاد هرگونه اثر تضعیفی بر صوت (صدا) در حال عبور از گوش میانی به سمت حلزون گوش بسیار کوتاه است. به طور مشابه، مکانیزم های مهاری مرکزی از قبیل مهار فعال صوت که از طریق سیستم زیتونی–حلزونی وابران واسطه گیری می شود بسیار کوتاه بوده و نمی تواند حلزون گوش را در برابر یک حمله سریع محافظت کند.
در محیط، چه نوع اصواتی قابلیت ایجاد ترومای آکوستیک را دارا هستند؟ در حقیقت قدرت مورد نیاز برای ایجاد فشارهای زیاد dB 140 یا بیشتر ترومای آکوستیک را محدود به وقایع انفجاری – بعنوان مثال انفجار یک ترقه در نزدکی گوش – یا صدای شلیک اسلحه گرم با کالیبر (قطر لوله ی) بالا می نماید.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%a7%d8%aa%db%8c%da%a9%d9%86/

چه ویژگی هایی در صوت (صدا) وجود دارد که به آنها قابلیت ایجاد ترومای آکوستیک می دهد؟
اول اینکه مواجهه با عامل خطرساز بایستی تا حدی بالا باشد که به آن سطح بحرانی می گویند یعنی اینجا را کلیک کنید اینکه سیگنال می بایست دارای انرژی کافی جهت کشیدن مجموعه غشای پایه / اندام کورتی بیش از حدود الاستیک آن باشد.
سطح بحرانی تا حدودی در میان افراد و گونه های مختلف متفاوت است اما در انسان ها بیش از میزان ماکزیمم SPL dB 140 می باشد که یک حد پایه رایج است و این حد بوسیله مقررات سروصدای شغلی تغییر پیدا کرده است.(OSHA, 1983; NIOSH, 1998)
دوم اینکه مواجهه به جای «پیوسته بودن»، «ایمپالسی» است که مواجهه ایمپالسی مدت زمان بسیار کوتاهی از میکروثانیه تا چند میلی ثانیه را داراست. سوم اینکه به نظر می رسد «زمان خیز» سیگنال با قطری که ایجاد می کند مرتبط است. یک پیش بینی مهم خطر ناشی از مواجهه ی ایمپالسی این است که چگونه فشارصوت از محیط تا سطوح اوج افزایش می یابد.(Price & Kalb, 1991)
زمان خیز محرک صوتی (آکوستیک) « نیروی گشتاور » بیشتری را به همراه دارد که می تواند جهت جابجایی غشای پایه (قاعده ای) به کار رود.اصوات با زمان های خیز سریع و پیک(peak) SPL های بالا نیز به سلول های حسی حلزونی آسیب وارد می کنند زیرا آنقدر کوتاه هستند که سبب تحریک فیزیولوژیک عملکردهای محافظتی طبیعی می گردند. به عنوان مثال یک صدای ایمپالسی در سطوح بالاتر از پیک SPL dB 140، می تواند به طور قطع، انعکاس صوتی (آکوستیک) را برانگیخته کند.اما تأخیر در انعکاس در بهترین شرایط به میزان 25 میلی ثانیه است که برای ایجاد هرگونه اثر تضعیفی بر صوت (صدا) در حال عبور از گوش میانی به سمت حلزون گوش بسیار کوتاه است. به طور مشابه، مکانیزم های مهاری مرکزی از قبیل مهار فعال صوت که از طریق سیستم زیتونی–حلزونی وابران واسطه گیری می شود بسیار کوتاه بوده و نمی تواند حلزون گوش را در برابر یک حمله سریع محافظت کند.
در محیط، چه نوع اصواتی قابلیت ایجاد ترومای آکوستیک را دارا هستند؟ در حقیقت قدرت مورد نیاز برای ایجاد فشارهای زیاد dB 140 یا بیشتر ترومای آکوستیک را محدود به وقایع انفجاری – بعنوان مثال انفجار یک ترقه در نزدکی گوش – یا صدای شلیک اسلحه گرم با کالیبر (قطر لوله ی) بالا می نماید.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%d8%a7%d8%aa%db%8c%da%a9%d9%86/