تجويز انواع سمعك

بزرگسالان طبيعي: از آغاز اولين مطالعات روي ABR در انسانها، تحقيقات متعددي تاثير نرخ تحريك بر ABR را در بزرگسالان با شنوايي طبيعي، توصيف كرده‌اند. اين توافق عمومي وجود دارد كه نرخ‌هاي تكرار تا تقريباً 20 تحريك در ثانيه، تاثير كمي بر ABR دارند انواع سمعك ها اما در بالاي اين سطح، توام با افزايش نرخ، زمان نهفتگ ABR عموماً افزايش يافته و دامنة آن كاهش مي‌يابد. تصوير 5-6 تغييرات در هر كدام از امواج، يكسان نيستند. به نظر مي‌رسد دامنة موج V توام با افزايش Rate (از يك نرخ نسبتاً كند نظير 8 تا 10 بار در ثانيه تا يك نرخ سريع، نظير 80 تا 90 بار در ثانيه) نسبت به امواج قبل و نيز نسبت به موج VI، كاهش كمتري نشان مي‌دهد.

در نرخ‌هاي بالاتر، دامنة موج V، معمولاً به صورت تيپيك، در حدود 10 تا 30 درصد نسبت به دامنة اوليه كاهش مي‌يابد، در حاليكه موج I تا حدود 50 درصد دامنة اوليه كاهش مي‌يابد. يك كاربرد كلينيكي اين مشاهدات اين است كه در برآورد آستانه، نرخ‌هاي تحريك بالاتر، اجازة جمع‌آوري مقادير افزونتري از داده‌ها را در كمترين زمان انجام تست مي‌دهد.

طولاني شدن زمان نهفتگي با نرخ‌هاي تحريك سريعتر، براي همة امواج رخ مي‌دهد، اما ممكن است اين پديده براي امواج ديرتر نسبت به امواج زودتر، مقداري بيشتر باشد. مثلاً از حدود 20 تا 80 كليك در ثانيه، تغيير زمان نهفتگي موج V معمولاً از 0.4 تا 0.6 ميلي ثانيه مورد انتظار است، اگرچه اين تغيير در افراد نرمال از حداقل 0.25 ميلي ثانيه تا بيش از 1 ميلي ثانيه گزارش شده است. به دليل اين تغيير پذيري، يك نقطة قطع براي سطح بالايي مقادير نرمال از مثلاً سه SD مي‌تواند يك تغيير به بزرگي 1 ميلي‌ثانيه يا بيشتر باشد. معدل مقدار تغيير زمان نهفتگي موج V توام با افزايش Rate به 80 بار در ثانيه، معادل تغيير زمان نهفتگي ايجاد شده از كاهش شدت تحريك به اندازة 15 تا 25 دسي‌بل است.

بزرگسالان طبيعي: از آغاز اولين مطالعات روي ABR در انسانها، تحقيقات متعددي تاثير نرخ تحريك بر ABR را در بزرگسالان با شنوايي طبيعي، توصيف كرده‌اند. اين توافق عمومي وجود دارد كه نرخ‌هاي تكرار تا تقريباً 20 تحريك در ثانيه، تاثير كمي بر ABR دارند انواع سمعك ها اما در بالاي اين سطح، توام با افزايش نرخ، زمان نهفتگ ABR عموماً افزايش يافته و دامنة آن كاهش مي‌يابد. تصوير 5-6 تغييرات در هر كدام از امواج، يكسان نيستند. به نظر مي‌رسد دامنة موج V توام با افزايش Rate (از يك نرخ نسبتاً كند نظير 8 تا 10 بار در ثانيه تا يك نرخ سريع، نظير 80 تا 90 بار در ثانيه) نسبت به امواج قبل و نيز نسبت به موج VI، كاهش كمتري نشان مي‌دهد.

در نرخ‌هاي بالاتر، دامنة موج V، معمولاً به صورت تيپيك، در حدود 10 تا 30 درصد نسبت به دامنة اوليه كاهش مي‌يابد، در حاليكه موج I تا حدود 50 درصد دامنة اوليه كاهش مي‌يابد. يك كاربرد كلينيكي اين مشاهدات اين است كه در برآورد آستانه، نرخ‌هاي تحريك بالاتر، اجازة جمع‌آوري مقادير افزونتري از داده‌ها را در كمترين زمان انجام تست مي‌دهد.

طولاني شدن زمان نهفتگي با نرخ‌هاي تحريك سريعتر، براي همة امواج رخ مي‌دهد، اما ممكن است اين پديده براي امواج ديرتر نسبت به امواج زودتر، مقداري بيشتر باشد. مثلاً از حدود 20 تا 80 كليك در ثانيه، تغيير زمان نهفتگي موج V معمولاً از 0.4 تا 0.6 ميلي ثانيه مورد انتظار است، اگرچه اين تغيير در افراد نرمال از حداقل 0.25 ميلي ثانيه تا بيش از 1 ميلي ثانيه گزارش شده است. به دليل اين تغيير پذيري، يك نقطة قطع براي سطح بالايي مقادير نرمال از مثلاً سه SD مي‌تواند يك تغيير به بزرگي 1 ميلي‌ثانيه يا بيشتر باشد. معدل مقدار تغيير زمان نهفتگي موج V توام با افزايش Rate به 80 بار در ثانيه، معادل تغيير زمان نهفتگي ايجاد شده از كاهش شدت تحريك به اندازة 15 تا 25 دسي‌بل است.