عوامل مربوط به تحريك:
انواع مبدل ها، شامل هدفن (اينسرت يا فوق گوشي)، اسيلاتور استخواني، بلندگوها مي شود. نوع مبدل، انتخابي است. اينسرت فون ها الزامي نيستند، اما سودمنديهاي بسياري كه در فصل 3 به آنها اشاره شد، باعث مي شود كه براي سمعك زيمنس آلمان برانگيختن پاسخ هاي حلزوني مبدل هاي مناسبي باشند.
نوع تحريك نيز انتخابي است. تاكنون كليك را به عنوان مورد استفاده ترين محرك براي برانگيختن پاسخ همزمان فيبرهاي عصب شنوايي كه براي توليد پتانسيل عمل لازم است، گزارش كرده اند.
در هر صورت، ABR به صورت موثري با محرك تن برست نيز برانگيخته مي شود (فصل 8).
قطبيت (پلاريتۀ) محرك، در اغلب بيماران يك عامل مهم براي ارزيابي ABR محسوب نمي گردد. در صورتيكه امواج ABR ثبت شده، خيلي مطلوب نباشند، پلاريتۀ محرك را مي بايست تغيير داد (مثلاً از انبساطي به انقباضي).
هدف كلي از انتخاب نرخ تكرار تحريك، در ارزيابي ABR، ارائه تحريك با سريعترين ميزان ممكن و به نحوي است كه بر كيفيت امواج يا تكرارپذيري آنها و زمان نهفتگي و دامنۀ اجزاء ABR تاثير نگذارد. در اغلب گروه هاي بيماران افزايش نرخ تحريك تا بيش از 30 تحريك در ثانيه، كمترين تاثيرا را بر امواج ABR دارد. بين نرخ تحريك و شدت تحريك موثر، تداخل وجود دارد.
با افزايش نرخ تحريك از نرخ كند (مثلاً به نرخ خيلي سريع (مثلاً ) بخاطر تاثير يكپارچگي زمان (Temporal Integration)، كاهش در حدود، 10 dBSPL در آستانۀ رفتاري، ايجاد مي شود.
عوامل اكتسابي (Acquisiton Parameters)
تعداد الكترودها و مكان هاي قرارگيري آنها در ارزيابي ABR همانطور كه در فصل 3 كتاب گفته شده، خيلي روشن است. تعداد جاروب هاي لازم براي ارزيابي ABR، وابستگي بسياري به نسبت سيگنال به نويز دارد. اين بستگي به هر دو جزء سيگنال به نويز است هم به اندازۀ اجزاء ABR و هم به مقدار نويز (هنگام ارزيابي) كه از منابع گوناگون، منشا مي گيرد.
به اندازۀ 100 تا 200 جاروب، براي تعيين يك پاسخ صريح در هنگاميكه، ABR خيلي بزرگي را از فردي با شنوايي نرمال و خيلي آرام (در حال خواب) و در سطح شدت تحريك بالا) ثبت مي كنيم، كفايت مي كند. در حاليكه ممكن است 2000 يا بيشتر جاروب، براي ثبت توام با اطمينان ABR در يك فرد ناآرام يا در بيماري با اختلال شنوايي و يا هنگامي كه سطوح شدتي به نزديكي آستانۀ مي رسد، لازم باشد.
عوامل مربوط به تحريك:
انواع مبدل ها، شامل هدفن (اينسرت يا فوق گوشي)، اسيلاتور استخواني، بلندگوها مي شود. نوع مبدل، انتخابي است. اينسرت فون ها الزامي نيستند، اما سودمنديهاي بسياري كه در فصل 3 به آنها اشاره شد، باعث مي شود كه براي سمعك زيمنس آلمان برانگيختن پاسخ هاي حلزوني مبدل هاي مناسبي باشند.
نوع تحريك نيز انتخابي است. تاكنون كليك را به عنوان مورد استفاده ترين محرك براي برانگيختن پاسخ همزمان فيبرهاي عصب شنوايي كه براي توليد پتانسيل عمل لازم است، گزارش كرده اند.
در هر صورت، ABR به صورت موثري با محرك تن برست نيز برانگيخته مي شود (فصل 8).
قطبيت (پلاريتۀ) محرك، در اغلب بيماران يك عامل مهم براي ارزيابي ABR محسوب نمي گردد. در صورتيكه امواج ABR ثبت شده، خيلي مطلوب نباشند، پلاريتۀ محرك را مي بايست تغيير داد (مثلاً از انبساطي به انقباضي).
هدف كلي از انتخاب نرخ تكرار تحريك، در ارزيابي ABR، ارائه تحريك با سريعترين ميزان ممكن و به نحوي است كه بر كيفيت امواج يا تكرارپذيري آنها و زمان نهفتگي و دامنۀ اجزاء ABR تاثير نگذارد. در اغلب گروه هاي بيماران افزايش نرخ تحريك تا بيش از 30 تحريك در ثانيه، كمترين تاثيرا را بر امواج ABR دارد. بين نرخ تحريك و شدت تحريك موثر، تداخل وجود دارد.
با افزايش نرخ تحريك از نرخ كند (مثلاً به نرخ خيلي سريع (مثلاً ) بخاطر تاثير يكپارچگي زمان (Temporal Integration)، كاهش در حدود، 10 dBSPL در آستانۀ رفتاري، ايجاد مي شود.
عوامل اكتسابي (Acquisiton Parameters)
تعداد الكترودها و مكان هاي قرارگيري آنها در ارزيابي ABR همانطور كه در فصل 3 كتاب گفته شده، خيلي روشن است. تعداد جاروب هاي لازم براي ارزيابي ABR، وابستگي بسياري به نسبت سيگنال به نويز دارد. اين بستگي به هر دو جزء سيگنال به نويز است هم به اندازۀ اجزاء ABR و هم به مقدار نويز (هنگام ارزيابي) كه از منابع گوناگون، منشا مي گيرد.
به اندازۀ 100 تا 200 جاروب، براي تعيين يك پاسخ صريح در هنگاميكه، ABR خيلي بزرگي را از فردي با شنوايي نرمال و خيلي آرام (در حال خواب) و در سطح شدت تحريك بالا) ثبت مي كنيم، كفايت مي كند. در حاليكه ممكن است 2000 يا بيشتر جاروب، براي ثبت توام با اطمينان ABR در يك فرد ناآرام يا در بيماري با اختلال شنوايي و يا هنگامي كه سطوح شدتي به نزديكي آستانۀ مي رسد، لازم باشد.
راجع به تاتو خط لب طبیعی